NOT: köşe yazısı olarak son kez alırsanız memnun olurum.
YEŞİLAKKUŞ’A VEDA YAZIMDIR

Yazmak zorunda mıyım? Hayır. Evet…

Yeşil Akkuş Sitesine yazdığım son bir şiirim var:
Her yanım gurbet hani sıla?
Bandırsam da ekmeği bala,
Eş-dost, kardeş, ana-baba
Yâdıma düşer Akkuş benim.

O şiirimde de belirttiğim gibi ben ekmeği bala bandıranlardanım. Emekliyim. Çoluk-çocuk büyüdü. Kendilerini kurtarır oldular…

Kısacası unu eledik astık eleği. Evimizde otururken hem özlem giderelim, hem fikren de olsa bir katkımız olsun istedim giderayak şu çok değerli topluma… Yazdım. Başımı taşın altına koyup yazdım. Yazmış olmak için değil, içimden geldiği gibi, hür ve özgür…

Yazdım; Vezir Bacı’yı, Azine Bacıy’ı, Şükür Çavuş’u, Bilal’i, Şükür Çavuş’un eşi Kezban’ı, Srop’un yaktığı, evini soyduğu Kezban’ı… Yazdım; Akkuş’a olan özlemleri, çifte Al kirazı, kara kirazı. Akkuş’un armudunu, pekmezini, patatesini, ormanlarını, derelerini, dertlerini…

Yazdım; Türkiye’yi. Türkiye üzerine oynanan oyunları…. Kurtuluş yollarını… Doğruyu, yanlışı…. Yazdım tabi kendi iç dünyamı. Paylaştım sizlerle hayallerimi, umutlarımı, dertlerimi… Sevdalarımı ve hatta en gizemli anılarımı… Hatırlarsınız: İTİRAF VE DUA şiirimi. Eşim için yazdığım bir başka şiirim daha var: “BİR ANNEM BİR DE SEN / BİR DE SEN!”

SEVGİLİ DOSTLAR;
YEŞİLAKKUŞ’TA YAZMAK BÜYÜK BİR HAZ VERDİ BANA. Bu nedenle yazdım. Hiç birinizin bilmediği bir yanım var benim. O da şu: Haz duymadığım hiçbir işi hiçbir zaman yapmadım, yapmam BEDELİ ağır olsa bile .

BİR EMEKLİ ÖĞRETMENİM. Devrik belediye başkanıyım… Benim gibi onlarca Akkuşlu var. Em. Öğretmen, memur, imam, işçi, müdür, avukat, eczacı, genel müdür, daire başkanı, işçi, çiftçi ve, ve ve BELEDİYE BAŞKANLARI… Hani nerede onlar? Hangisi bir zahmet edip de iki satır yazdılar bu sitelere? Hiç biri. Neden? Niçin? Onlar bu memleketin okullarında okudular… Bu memleketin üst düzey makamlarında bulundular. İyi de ücret aldılar. Sütün kaymak tabakasından tattılar… Peki, ne yaptılar. Yan geldiler, yattılar. YATTILAR… YATTILAR…

Şükrü Sevindik ne yaptı? Yanlış yaptı (!)… yazdı-çizdi. Değirmende yok nöbeti yardırdı kafasını. Hem de saçsız, çıplak kafasını.

Sansürsüz yer aradı. Yeşil Akkuş’a geldi. Gün oldu orada da şunu gördü: MEHMET DUMANI ELEŞTİRMEK YOK. ŞÜKRÜ SEVİNDİK’E HAKARET ÇOK. Ve sonra anladı ki burası da değil ona göre. Kaldırdı çadırını. Yürüdü bir başına. Kim bilir yem olur hangi dağın hangi kurduna-kuşuna.
.
Koydu noktayı bu duygularla klavyenin tuşuna! Akkuş’un gözü aydın ola.
Saygı, sevgi benden tüm okurlara…Bir de Mehmet Duman’a!
Kalın sağlıcakla ve sansürsüzce…(!!!!!!)